home button

. Zeven Ingrediënten voor een Ontspannen Leven

 
 
 

De natuur heeft geen remmen. 
Alleen wij mensen en allerlei dingen die we maken en afspreken.
Wij denken dat we moeten beperken, controleren, kaderen, verbieden, regelen, enzovoorts.


Dat komt allemaal voort uit angst. Angst voor het leven zelf. Een angst die diep in ons geworteld zit en die iedere dag gevoed wordt.

 

De natuur remt niet.
De natuur beweegt voortdurend.
Het ene moment zacht, bijna onzichtbaar.
Soms heftig en overweldigend.
Maar ze remt nooit.

 

Een vloedgolf stijgt tot haar volle potentie, 
stort vervolgens naar beneden, rolt het land op en komt dan tot rust.
De energie vindt haar eigen weg.
Blijft stromen.

 

Wij mensen trappen op de rem als de golf begint aan te zwellen.
Als we bang zijn om de controle te verliezen.
Als we het niet meer kunnen overzien.
Wij proberen de golf van energie te kanaliseren, te beheersen te controleren.

 

En dat kost immens veel kracht en levert enorme hoeveelheden stress op.
Want de energie van de ingeperkte golf is niet opeens weg. Die blijft duwen.

 

Als we werkelijk onze enorme hoeveelheden stress en onze overbelaste maatschappij willen veranderen, dan is er maar één weg. Die begint bij onszelf en leidt terug naar de natuur.


Naar onze eigen natuur.
Naar wie we werkelijk zijn.

En de natuur om ons heen.


Het is tijd om ons opnieuw, bewust, te verbinden met het grote geheel waar we onlosmakelijk mee verbonden zijn.
Het mysterie ín en om ons heen.

 

Daar, in die verbinding, vinden we de liefde, de acceptatie, de zachtheid en de energie waar we zo hartstochtelijk naar verlangen.

 

Het begint met het verleggen van je aandacht.
Naar binnen, iedere dag opnieuw.


Het leren kennen van wat er in jou leeft.
Van wat gezien, gehoord, gevoeld wil worden.
Zonder oordeel, zonder meteen iets te moeten doen.

 

En het leren kennen van de subtiele signalen die ons werkelijk de weg wijzen naar een leven vol liefde.

 

In verbinding komen met al wat is. 
Leren van de openheid, het onvoorwaardelijk geven en ontvangen van de natuur.
Het altijd benutten van de mogelijkheden om te groeien, te kiemen en gewoon te zijn wie of wat je bent. Onderdeel van het prachtige, wonderbaarlijke, grote geheel.

 

Wat betekent dat voor mij?
Totale openheid?
Alle remmen los?
Alle beperkingen laten vallen?
Alle ‘ja, maars…’ laten gaan?

 

Open staan voor de stroom van het leven en diep in mijzelf voelen wat mijn volgende stap is, welke beweging zich aandient.

 

Helemaal zacht worden.
Bewegen in zachtheid.
Teer en kwetsbaar en prachtig.

Als een bloem.

Openen vol vertrouwen dat er een bij of een vlinder komt.
Die mijn nectar drinkt, zich laaft aan mijn geschenk.
En die mij stuifmeel brengt, zodat ik nieuwe kiemen kan vormen.


De kringloop die altijd doorgaat.
Onvoorwaardelijk geven en ontvangen.

 

De zon die mij warmt met haar liefdevolle stralen.
De regen en de aarde die mij voeden en verzorgen.

 

Daar wil ik naartoe.
Daar werk ik aan.
Daar herinner ik mijzelf aan.

 

Dat is een proces van loslaten en afleren.
Herkennen, zien en voelen wat niet (meer) past of werkt.
Wat er remt of tegenhoudt.


Er vol liefde aandacht aan schenken, zodat het zijn eigen weg kan gaan.
Ik hoef het niet meer vast te houden.

En steeds een klein beetje meer openen naar de wereld.
Iedere dag.

 

Begin maar met simpelweg te luisteren en te voelen wat er in jou leeft.
In je lichaam, in je eigen binnenruimte.
Wat wil er gezien, gehoord, gevoeld worden?
Wat beweegt er?
Je hoeft er niets aan te veranderen.
Alleen maar erbij zijn. Liefdevol.

 

Het begint met deze eerste stap: 
Opmerken wat er is in het hier en nu, 
zonder oordeel.

 

 


Elke twee weken inspirerende artikelen rechtstreeks in je inbox?

Schrijf je hieronder in voor het gratis eZine Intuïtief Leven